خورشید آرام‌آرام از آسمان دزفول کنار می‌رود و آخرین ردِ روشنایی‌اش را بر چهره رود دز به‌جا می‌گذارد؛

در این لحظه‌های گذرا، آسمان رنگ اندوه می‌گیرد، آب به آینه‌ای برای خاطرات بدل می‌شود و زمان، برای چند ثانیه، از حرکت می‌ایستد. گویی طبیعت می‌خواهد پیش از فرارسیدن تاریکی، آخرین حرف‌های ناگفته‌اش را با ما در میان بگذارد.

A Sunset Painted in Longing

The sun slowly retreats from the sky over Dezful, leaving its final traces of light upon the face of the Dez River.

In these fleeting moments, the sky takes on the hues of sorrow, the water becomes a mirror of memories, and time seems to stand still for a few precious seconds. As if nature wishes to share its final unspoken words with us before darkness falls.